Τι φκιαντς μα ,καλημέρα.
-Ισί ίσι μα Σταμούλου? Τι φκιανου δε γλέπς?καντιπουτα,κάθουμι.Έλα να σι φκιασου έναν καφέ.
- Ούτι καφέ θέλου ,ουτι τίποτα μ’αυτό που έπαθα σήμιρα.
-ιιι τι έπαθις μα?Ίστι καλά? Έπαθι τίπουτα του μκρό???
- Μας βόηθσι ου Θιός να λές και δεν άπαθά μι τίπουτα.
-Πε μα τι έπαθέτι?
-Σκώθκαμι προυί-προυί να πάμι να ψνίσουμι. Έβαλα νμπιθιρά στ’αμάξ ν’εδισα καλά –καλά ,έβαλα κι του μκρό πίσου στου κάθισμα,αυτό του ειδικό που πήραμι να μη μας γραφν κι κίντσαμι.Να τραγουδάμι κι να γιλάμι μέσα Τρανταφλιάαα μ... λέου σι καλό να μας βγει τέτοια χαρά! (ήταν κι η πιθιρά γλέπς).
Ιεε να μη στα πουλιλουγώ, μα πιάν φανάρ, σταματάου που λές ιγώ , τραγδούσι κι του Λούκα η πιθιρά...κι του μκρό τ’αριζι πουλί...ΜΠΑΜ μια ,λαχτάρσαμι.
Ιιιιιιιι νυφούλα μ’τι έπαθά μι η πιθιρά...σκοτώθκα μι μάναααα,να σκούζου ιγώ,το μκρό να πλαντάζ...
κι αυτό του γουμάρ του ξησαμάρουτου, ατάραχου ,κοιτούσι πέρα!!
Κάνου να λύσου τ’ζών..τίπουτα.Ούιιιι λέου Παναίτσα μ, ιγκλουβίσκα!!!
Έδουσα-έεεδουσα λύθκα....άιντι κι σαν τουν πιριλαβαίνου ύστιρα..τι δε ντουν ίπα Τρανταφλιά.
Τι να ξιπατουθείς να μη φανείς,τι να σι καεί του βίντιου,τι να λιγουθίς να σκάις...
Ήρθι κόσμους , μαζώχκαν όλ!! (αυτός κοιτούσι πέρα )..
Τι πέρς τ’αμάξ κι καμαρώντς ρα (τουν λέου) κουρνίζα είνι τ’αμάξ να καθριφτίζισιιιιι?Τι τα χς τα μάτια???
Κι λεει αυτός..-Ηρεμήστε κυρία μου!!
-τι να ηρημίσου ρα?? Να ηρημίσου ίμι ιγώ ί να πάρου τα βνά που μι χαντάκουσεις ,π'να χαντακουθείς?
Ουτι ψώντσαμι Τρανταφλιά μ’ουτι χαίρ έκανάμι.
Τα μάζιψα κι γύρσα πίσου,έχ κι νκαρδια η πιθιρά μα ,λέου μι μ’απουμίν ουδι έτς....
Φέγου ,φέεεεεγου Τρανταφλιά,ν’αφσα κι μοιρολογάει μπιθιρά...άει άλλ φουρά θα πιούμι καφέ.
Κωνσταντία Πάπανίκου
